Czapka OKZK

Jakiś czas temu prezentowałem na blogu mundur radzieckich wojsk chemicznych OKZK, używany także przez "likwidatorów", po katastrofie w Czarnobylu. Wpis ten można zobaczyć tutaj: [link]. Dzisiejszy wpis będzie niejako uzupełnieniem tamtego, ponieważ zaprezentuję tu czapkę będącą częścią kompletu OKZK.

Czapka składa się z dwóch części, właściwej czapki oraz odpinanej osłony twarzy.

Sama czapka jest dość głęboka i ma usztywniony daszek. Chodziło o to, by w jak największym stopniu osłonić powierzchnię głowy. Daszek zapobiega zaś opadaniu np. pyłu radioaktywnego w okolice oczu.

Czapka z przypiętą osłoną.

Osłona skutecznie zakrywa większość twarzy, zostawiając jedynie niewielką szparę na oczy. Wszystko zostało jednak zaprojektowane w taki sposób, aby do czapki tej dało się w miarę komfortowo nosić gogle.

Czapka z odpiętą osłoną, wraz z półmaską R-2, także używaną przez Likwidatorów. O samej masce pisałem tutaj: [link].

Radziecka kronika filmowa o Obronie Cywilnej ZSRR cz. 2

Jakiś czas temu zamieściłem na blogu radziecką kronikę filmową dotyczącą Obrony Cywilnej, można ją obejrzeć tutaj: [link]. Dziś kolejny pochodzący z ZSRR materiał filmowy. Produkcja pokrótce przedstawia najważniejsze elementy tego, jak wygląda ogłaszanie alarmu, oraz jak zachować się po nim.

Bęben na proszek indykacyjny

Na moim blogu prezentowałem do tej pory urządzenie służące do wykrywania skażeń chemicznych: PChR-46. Wpis można przeczytać tutaj: [link]. Jednak przyrządy tego typu musiały być dość drogie w produkcji. Ponadto, do obsługi takiego urządzenia potrzebna była przynajmniej jedna, dobrze przeszkolona osoba. W związku z dużym ryzykiem użycia broni chemicznej na masową skalę, podczas ewentualnego kolejnego konfliktu, poszukiwano tańszej i prostszej alternatywy dla PChR. Rozwiązaniem były takie narzędzia jak papierki wskaźnikowe, kredki wskaźnikowe, czy proszek indykacyjny. Do pracy z tym ostatnim służyło prezentowane dziś urządzenie.

Bęben ma formę walcowatej puszki, pomalowanej wojskową zieloną farbą. Posiadany przeze mnie egzemplarz niestety najprawdopodobniej nieco skorodował, w związku z czym "odświeżono" go, poprzez zamalowanie dolnej części jasnozieloną farbą olejną. W górnej części urządzenia znajduje się drewniany uchwyt, oraz parciany pasek ułatwiający przenoszenie. Bęben mieścił od 2 do 4 kg proszku indykacyjnego.

W dolnej części bębna znajduje się otwór i zasłaniająca go obrotowa blaszka. Blaszka posiada: większe sito, mniejsze sito, otwór umożliwiający nasypanie proszka do wnętrza, oraz część zamkniętą, by proszek nie wysypywał się podczas przenoszenia. Sam proszek składał się z dwóch komponentów: nośnika i barwnika. Nośnikiem mogła być na przykład kreda, piasek, skrobia lub ziemia okrzemkowa. Barwnik musiał być nierozpuszczalny w wodzie, jednak podczas kontaktu ze środkiem trującym musiał się rozpuścić i zabarwić powierzchnię na dany kolor. Proszek taki najczęściej służył do wykrywania iperytu, luizytu oraz związków fosforoorganicznych. Jeden z najpowszechniej używanych proszków miał następujący skład: kreda szlamowana (nośnik), czerwień rezinolowa oraz żółcień rezinolowa (barwniki). W kontakcie z tym proszkiem iperyt siarkowy dawał barwę ciemnoczerwoną, iperyt azotowy jaskrawoczerwoną, a luizyt fioletową.

Górna część bębna, widoczny drewniany uchwyt oraz parciany pasek. Ciekawostką jest namalowane białą farbą oznaczenie "Kom. TOPL m. st. W-wy", co pozwala ustalić, że bęben ten używany był przez Terenową Obronę Przeciwlotniczą w Warszawie. Zatem urządzenie na pewno pochodzi sprzed roku 1963. Z pewnością jednak bębny takie wykorzystywano długo później. Na przykład urządzenie to znalazło się w "Katalogu sprzętu Powszechnej Samoobrony" z roku 1971.

Plansze edukacyjne Obrony Cywilnej ZSRR cz.6

Po dłuższym czasie ponownie zamieszczam na blogu plansze edukacyjne Obrony Cywilnej ZSRR. W skład kompletu wchodzi 39 kolorowych przezroczy. Wydano je w roku 1970 i były kierowane przede wszystkim do młodzieży.

"Ukrycia, schrony i zasady ich użytkowania"

"Urządzenia ochronne"

"Wybuch jądrowy może spowodować w mieście zniszczenia, pożary"

"I radioaktywne skażenie terenu"

"Żeby ochronić ludzi od ciężkich skutków wybuchu, budujemy schrony. Fala uderzeniowa i spadające fragmenty budynków nie mogą naruszyć ich trwałych stropów"

"Jest on dwa razy grubszy, niż strop w domach, i zbudowany z żelbetonu"

"W razie zniszczenia budynku ze schronu można wyjść wyjściem awaryjnym"

"Plan schronu"

"Przy wejściach do schronu montuje się trwałe ochronno-hermetyczne drzwi, wykonane ze stali. Za pomocą gumowej uszczelki i specjalnych zamków szczelnie zamykają one wejście do pomieszczenia"

"Ludzi w schronie rozmieszcza się na ławkach i pryczach"

"W schronie jest dostęp do toalet i umywalni"

"a w metalowych zbiornikach - zapas wody pitnej"

"Schrony chronią ludzi nie tylko przed bronią atomową, ale też chemiczną i bakteryjną (biologiczną)"

"Jak wiadomo, człowiek podczas oddychania wdycha z powietrza tlen, a wydycha powietrze, nasycone dwutlenkiem węgla"

"Nagromadzenie dwutlenku węgla w środku pomieszczenia ma wpływ na człowieka. Dlatego do wnętrza schronu trzeba podawać świeże powietrze z zewnątrz"

"Powietrze podawane jest do schronu przez wentylator i przechodzi przez filtr, który oczyszcza je z pyłu radioaktywnego, środków trujących i bakterii"

"Potem rurami równomiernie rozprzestrzenia się (ono) po wszystkich pomieszczeniach schronu"

"Wentylator pracuje z zasilaniem elektrycznym, w w razie awarii - na ręczną korbę"

"Z sieci elektrycznej zasilane jest oświetlenie schronu. Podczas zniszczenia linii zasilającej budynku, jest on oświetlany akumulatorowymi latarkami"

"Aby wyeliminować awarie i uszkodzenia, w schronie znajdują się niezbędne narzędzia i materiały"

"a aby prowadzić rozpoznanie na powierzchni ziemi - przyrządy (pomiarowe) i odzież ochronna"

"W czasie pokoju schrony służą jako garaże"

"strzelnice do treningu strzelectwa sportowego"

"magazyny i pomieszczenia gospodarcze"

"Jak korzystać ze schronów"

"Schrony w szybki i zorganizowany sposób zapełniają się ludźmi, po sygnale "Napad powietrzny!""

"Dyżurni w schronie rozmieszczają ludzi i utrzymują porządek. W schronie zabrania się hałasować, przyprowadzać zwierzęta domowe, wnosić nieporęczne rzeczy (zabierające miejsce w schronie) i przedmioty łatwopalne"

"Schrony wyposażane są w czasie specjalnego pogotowia, przez członków (Obrony Cywilnej) pod przewodnictwem komendanta schronu"

"Ukrycia"

"Od radioaktywnego promieniowania pyłów, opadających na ziemię po wybuchu jądrowym, chronią nas ukrycia"

"Przechodząc przez różne materiały, promieniowanie radioaktywne słabnie. Im grubsza warstwa materiału i większa jego gęstość, tym bardziej osłabnie promieniowanie"

"Do roli ukryć przystosowuje się piwnice, ziemianki"

"Jeśli nie ma pomieszczeń podziemnych, można przygotować i używać jako ukrycie pokój na parterze budynku"

"lub zbudować ukrycie na zewnątrz budynku, za pomocą podręcznych materiałów: drewna"

"chrustu, trzciny"

"cegły suszonej (z gliny z rozdrobnioną słomą)"

"Bezpiecznymi ukryciami mogą też być podziemne wyrobiska złóż i rud"

"Koniec"