Wesołe miasteczko w Prypeci

Wesołe miasteczko to bardzo charakterystyczny punkt Prypeci. Diabelski młyn jest częstym widokiem na zdjęciach ze strefy czarnobylskiej, można powiedzieć, że stał się niejako jedną z wizytówek strefy.

Wesołe miasteczko miało zostać otwarte w Święto Pracy, 1 maja 1986 roku. Niestety plany te pokrzyżowała katastrofa w Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej 26 kwietnia tegoż roku. Krótko po katastrofie uruchomiono jednak część atrakcji, w tym karuzelę, by odwrócić uwagę mieszkańców od awarii w pobliskiej elektrowni.

W czasie akcji likwidacji skutków awarii, na placu wesołego miasteczka lądowały śmigłowce latające nad CzAES. Tutaj myto je specjalnym płynem mającym usunąć z nich napromieniowany pył.

Miejsce które miało służyć zabawie i rozrywce dzieci dziś stało się symbolem jednej z największych i najbardziej znanych katastrof w historii ludzkości. Ten kontrast radości i smutku, zabawy i przygnębienia tworzy niesamowitą atmosferę tego miejsca, odczuwalną gdy się je zwiedza.

Promieniowanie na terenie wesołego miasteczka nie jest bardzo duże choć oczywiście zauważalnie przekracza normę. Na terenie tym można jednak znaleźć nieco "gorętsze" miejsca, na przykład jeden z wagoników diabelskiego młyna.

Prypeć

Prypeć (ros. Припять) to miasto na północy Ukrainy, w samym centrum Strefy Czarnobylskiej.

Miasto założono w roku 1970, około 4km od Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej jako osiedle dla jej pracowników. Prypeć miała być radzieckim miastem idealnym. Same nowoczesne budynki, mieszkania większe niż w innych miastach, lepiej zaopatrzone sklepy. Powszechny dostęp do edukacji, kultury, sportu i rozrywki. Mieszkańcami byli w większości młodzi ludzie, zazwyczaj dobrze wykształceni. W chwili katastrofy średnia wieku mieszkańców Prypeci wynosiła 26 lat, byli to w większości pracownicy elektrowni atomowej oraz zakładów radiowych "Jupiter". W mieście mieszkało łącznie niecałe 50 000 ludzi. Powstał dla nich nowoczesny szpital oraz 3 przychodnie lekarskie, 15 przedszkoli, 5 szkół, jedna szkoła zawodowa, 35 placów zabaw, stadion, 25 sklepów i domów handlowych, 27 restauracji i kawiarni, szkoła muzyczna, pałac kultury "Energetyk" oraz kinoteatr "Prometeusz". Nazwa "Prometeusz" nie jest tu przypadkowa, radziecka propaganda głosiła, że atom to nowy ogień dla ludzi, a pracownicy elektrowni są niczym Prometeusz dla współczesnych sobie.

Pomnik Prometeusza. Oryginalnie stał w Prypeci przed kinoteatrem, ale po katastrofie przeniesiono go w okolice elektrowni, wkomponowano go w pomnik poświęcony pracownikom elektrowni którzy zginęli podczas katastrofy.

Łóżeczka dziecięce przed szpitalem w Prypeci.

W recepcji szpitala wita nas znak ostrzegający przed promieniowaniem. Leżący na stole bezkształtny element był najbardziej napromieniowaną rzeczą jaka udało mi się znaleźć w Strefie Czarnobylskiej.

Jak widać odczyt dochodził do 230 μSv/h.

Straż pożarna w Prypeci. To stąd do pożaru w CzAES wyjechali pierwsi strażacy. Nigdy tu nie wrócili.

Posterunek milicji w Czarnobylu.

Cele dla aresztowanych w piwnicy posterunku.

Stadion w Prypeci.

Tak zwany "Biały dom" czyli siedziba lokalnego samorządu oraz partii komunistycznej.

Po katastrofie przez kilka lat w tym budynku mieściło się coś w rodzaju centrum zarządzania kryzysowego. Instytucja zajmująca się likwidacją skutków awarii oraz nowo powstającą strefą.

Hotel "Polesie" z kawiarnią na dachu.

Po katastrofie kawiarnia ta służyła jako wieża kontroli lotów dla śmigłowców pracujących w strefie.

Widok na plac centralny i hotel "Polesie".

Centrum kultury "Energetyk".

Basen w Prypeci.

Główna sala gimnastyczna w "Energetyku".

Restauracja i sklep przy placu centralnym.

Wnętrze sklepu wielobranżowego.

Kinoteatr "Prometeusz". To tu oryginalnie stał pomnik Prometeusza.

Mozaika przedstawiająca atom, na budynku kinoteatru.

Mozaika "muzyka" na budynku szkoły muzycznej.

Po katastrofie Prypeć otoczono drutem kolczastym bu uchronić miasto przed szabrownikami.

Szkoła nr.1 najstarszej szkoły w Prypeci. Fragmenty budynku zawaliły się podczas zimy kilka lat temu.

Budynki mieszkalne w Prypeci. Ostatecznie miało tu mieszkać około 80 000 ludzi. Budowa miasta nie została nigdy ukończona.

Jeden z szesnastopiętrowców.

Budynki przy "prospekcie Lenina".

Spis lokatorów w jednym z budynków.

Dozymetry osobiste rozrzucone koło jednej z ulic w mieście. 

Wraki pojazdów na uboczu miasta.